Αυτό το άρθρο αποτελεί μέρος της νέας μας σειράς, «Οι Άνθρωποι της Λέρου», όπου αναδεικνύουμε άτομα είτε από το νησί είτε που έχουν επιλέξει τη Λέρο ως ξεχωριστό σπίτι τους. Κάθε άτομο ξεχωρίζει μέσα από τη μοναδική του ιστορία, τα πάθη του και τους ουσιαστικούς τρόπους με τους οποίους εμπλουτίζει την κοινότητα.
Η ιστορία του Λευτέρη Διαμαντάρα δεν αφορά μόνο την υποκριτική. Είναι μια ιστορία για το «ανήκειν», για τη συνέχεια και για την ουσιαστική αφοσίωση που απαιτείται για να παραμείνει ο πολιτισμός ζωντανός σε ένα μικρό νησί. Γεννημένος στην Κάλυμνο και μεγαλωμένος στη Λέρο, ισορροπεί την επαγγελματική του ζωή στον τομέα των χρηματοοικονομικών και της λογιστικής με μια ισόβια δέσμευση με το θέατρο. Από την πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή το 1996, παραμένει ένα ενεργό και αφοσιωμένο μέλος της Θεατρικής Ομάδας Λέρου, βοηθώντας τη να εξελιχθεί σε ένα ζωντανό κύτταρο της πολιτιστικής ζωής του νησιού. Μέσα από εκείνον, βλέπουμε πώς το θέατρο, η κοινότητα και ο τόπος διαπλέκονται, διαμορφώνοντας τόσο την προσωπική ταυτότητα όσο και τη συλλογική έκφραση.
Πείτε μας λίγα πράγματα για τον εαυτό σας.
Γεννήθηκα στην Κάλυμνο, στις 16 Σεπτεμβρίου 1978, και μεγάλωσα στη Λέρο. Εργάζομαι στον ιδιωτικό τομέα με αντικείμενο τα οικονομικά-λογιστικά. Στον ελεύθερο μου χρόνο μου αρέσει να ασχολούμαι με το διάβασμα, βόλτες με τα πόδια στο νησί και να βλέπω ταινίες.
Πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σας με το θέατρο; Υπήρξε κάποιο γεγονός ή κάποιο άτομο που σας ενέπνευσε;
Από μικρός μου άρεσε να παρακολουθώ παραστάσεις. Με μάγευε ότι μπροστά στα μάτια μου παιζόταν μια ιστορία ζωντανά, εκείνη τη στιγμή, με αρχή, μέση και τέλος. Η ενασχόλησή μου με το θέατρο ξεκίνησε το 1996, ως μαθητής Γ’ Λυκείου, συμμετείχα στην παράσταση «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη,με καθοδηγητή τον φιλόλογο κ. Μανούσο Γρυλλάκη. Για πρώτη φορά έβλεπα πώς δημιουργείται μια παράσταση βήμα βήμα με τους ανθρώπους της. Το κείμενο, οι χαρακτήρες-ρόλοι, η μουσική, η χορογραφία, τα σκηνικά, τα κοστούμια, τα φώτα, οι πρόβες, ο ρυθμός κ.α.
Ποια στοιχεία της συμμετοχής σας στη Θ.Ο.Λ. σας ενθουσιάζουν περισσότερο;
Είναι πολλά. Το «μαζί», η ομάδα, είναι αυτό που με ενθουσιάζει περισσότερο και οι άνθρωποί της. Τόσο ίδιοι και τόσο διαφορετικοί ταυτόχρονα! Η δημιουργία εικόνων και συναισθημάτων μέσα από θεατρικά έργα του ελληνικού και παγκόσμιου ρεπερτορίου, η συνεχής άσκηση και εκπαίδευση μέσα από εργαστήρια και σεμινάρια. Οι συνεργασίες, οι μαζώξεις, τα γέλια, το νοιάξιμο, τα ταξίδια.
"Νομίζω ότι το να ζεις συνειδητά σε ένα νησί σαν τη Λέρο είναι από μόνο του μία εμπειρία που σε καθορίζει και αυτό εμπεριέχει πολλά πράγματα, από την καθημερινότητα μέχρι τον πολιτισμό του!"
Ποιοι παράγοντες, θετικοί ή αρνητικοί, επηρεάζουν την ανάπτυξη του θεάτρου στη Λέρο;
Το νησί μας χρειάζεται, μεταξύ άλλων, ένα ανοιχτό θέατρο, για να μπορεί να φιλοξενεί παραστάσεις θεατρικές, μουσικές ή χορευτικές το καλοκαίρι. Να βλέπουμε και να ανοίγουν οι ορίζοντές μας. Υπάρχουν αξιόλογοι πολιτιστικοί φορείς στο νησί μας που δημιουργούν πολλά χρόνια τώρα. Μας αρμόζει ένας χώρος που να μπορούμε να κάνουμε άνετα τις πρόβες και τις παραστάσεις. Το αξίζουν και τα κοινά μας, οι θεατές. Επίσης, θέλουμε να μπορούν να φιλοξενηθούν και παραστάσεις εκτός Λέρου, να δημιουργηθούν φεστιβάλ και να γίνονται συναντήσεις στο νησί μας. Ακούμε για την δημιουργία ενός ανοιχτού θεάτρου στη Λέρο τα τελευταία χρόνια συχνά. Μακάρι να γίνει.
Πείτε μας για τις ομάδες θεάτρου παιδιών και εφήβων στη Λέρο και τη συμμετοχή τους στο θέατρο. Τι πιστεύετε ότι αποκομίζουν από αυτήν την εμπειρία;
Είναι το καμάρι μας! Είμαστε όλοι περήφανοι για την παιδική μας σκηνή και την νεοσύστατη – δεύτερή της χρονιά φέτος- εφηβική μας σκηνή. Από το 2007 η παιδική σκηνή ξεκίνησε να επαναλειτουργεί και, μέσα από αυτοσχεδιασμούς, θεατρικές ασκήσεις αλλά και ανέβασμα θεατρικών έργων, τα παιδιά γνωρίζουν το θέατρο από «μέσα». Η εφηβική σκηνή, επιτρέπει στα άτομα που την απαρτίζουν να γνωρίζονται, προβληματίζονται, εκφράζονται, τολμούν και δημιουργούν μέσα από το θέατρο.
Μεγάλα τα οφέλη που αποκομίζουν από την ενασχόλησή τους με το θέατρο. Το θέατρο για παιδιά και εφήβους προάγει τη δημιουργικότητα και ενισχύει τη φαντασία, ενισχύει την αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση τους, βοηθά στη συγκέντρωση και στην πειθαρχία, στη σωματική έκφραση και κίνηση, κατανοούν και νοιάζονται για τον άλλον. Επιπλέον, καλλιεργεί τις επικοινωνιακές δεξιότητες τους και τους συνδέει με τις τέχνες και τον πολιτισμό.
Ποιο είναι το όραμά σας για το μέλλον της θεατρικής ομάδας;
Βαδίζοντας προς τα σαράντα χρόνια ζωής και δράσης της ομάδας μας, αφού μπαίνουμε φέτος στο 37ο, θα ήθελα να συνεχίσει να ψυχαγωγεί και να προβληματίζει τους ανθρώπους του νησιού μας – και όχι μόνο – με τα θέματα των έργων που παρουσιάζει. Η ζωή όλων μας δεν είναι μόνο γέλιο και χαρά· είναι και λύπες και προβλήματα. Έτσι και το θέατρο και τα θεατρικά έργα, εμπεριέχουν και τα δύο. Πολλές φορές δείχνουν δρόμους. Βλέπουμε στη σκηνή τον ήρωα να πάσχει και να δρα και κάτι αναγνωρίζουμε από εμάς, κάτι κοινό.
Η θεατρική μας ομάδα να είναι πάντα ανοιχτή για όλους. Ένα ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας της Λέρου. Ελπίζω, τα μέλη της να είναι πάντα έτσι δραστήρια και να αναζητούν το ωραίο. Και το φυτώριο μας, η παιδική και εφηβική μας σκηνή, να συνεχίζει να ανθίζει.
"Η ζωή όλων μας δεν είναι μόνο γέλιο και χαρά· είναι και λύπες και προβλήματα. Έτσι και το θέατρο και τα θεατρικά έργα, εμπεριέχουν και τα δύο. Πολλές φορές δείχνουν δρόμους. Βλέπουμε στη σκηνή τον ήρωα να πάσχει και να δρα και κάτι αναγνωρίζουμε από εμάς, κάτι κοινό."
Τώρα σχετικά με τη Λέρο, τι αγαπάτε περισσότερο στη ζωή στο νησί;
Τα χρώματα του ουρανου και της γης σε όλες τις εποχές. Τον εσωτερικό ρυθμό του νησιού που αντανακλά στους ανθρώπους της.
Υπάρχει κάποια ιδιαίτερη ανάμνηση ή εμπειρία που καθορίζει τη σχέση σας με τη Λέρο;
Νομίζω ότι το να ζεις συνειδητά σε ένα νησί σαν τη Λέρο είναι από μόνο του μία εμπειρία που σε καθορίζει και αυτό εμπεριέχει πολλά πράγματα, από την καθημερινότητα μέχρι τον πολιτισμό του!
Υπάρχει κάποιο μέρος στη Λέρο που αγαπάτε ιδιαίτερα και γιατί;
Αγαπώ πολύ το μικρό δασάκι που βρίσκεται στο δρόμο που οδηγεί στο Κατσούνι (λίγο πριν από το εκκλησάκι του Αγίου Ευσταθίου). Όταν περπατώ μέσα του ηρεμώ από σκέψεις και αδειάζει το μυαλό μου. Παίρνω δύναμη.
Όταν σκέφτεστε τη Λέρο, ποια συναισθήματα ή εικόνες έρχονται πρώτα στο μυαλό σας;
Άνθρωποι που κοιτούν τη θάλασσα, αφηγήσεις ιστοριών, μνημεία, το ηλιοβασίλεμα στη Γούρνα και η ανατολή στο Βρωμόλιθο.
Ο Λευτέρης μας υπενθυμίζει ότι το θέατρο στη Λέρο δεν είναι απλώς μια παράσταση. Είναι σύνδεση, αναστοχασμός και κοινή εμπειρία. Μέσα από πρόβες, σεμινάρια, νεανικές ομάδες και αμέτρητα βράδια κάτω από τα φώτα της σκηνής, η Θεατρική Ομάδα Λέρου συνεχίζει να καλλιεργεί τη δημιουργικότητα και τη σκέψη από γενιά σε γενιά. Καθώς οδεύει προς τις τέσσερις δεκαετίες δραστηριότητας, η δύναμή της παραμένει ριζωμένη σε ανθρώπους σαν εκείνον: σταθερούς, γενναιόδωρους και αφοσιωμένους στο κάλλος σε όλες του τις μορφές.
Τον ευχαριστούμε θερμά για την ειλικρίνειά του, την αφοσίωσή του και για την αστείρευτη ενέργεια που προσφέρει στην πολιτιστική ζωή του νησιού μας.
